Jeden z najpopularniejszych tytułów lat 2015-2016. Czym on zdobył swoją sławę? Dlaczego zasługuje na osobny artykuł? Jak to wpłynęło na graczy na całym świecie? O tym wszystkim, w tym poście, jak tylko klikniesz tuO tutaj.
wtorek, 14 czerwca 2022
Wróćmy do normalności
W dzisiejszym poście wrócimy do standardowej tematyki bloga - psychologia postaci z gier. Dziś na talerz bierzemy Trevora, jedna z głównych postaci z serii GTA.
W wywiadzie pomógł mi dobry kolega i towarzysz, oraz najlepszy starosta z mojego kierunku, który tak samo jak ja podziela pasję do tej serii - Szymon.
Kliknij tu, aby odsłuchać wywiad.
Coś innego
Dzisiaj zamiast standardowej tematyki postanowiłam podzielić się krótkim filmikiem przygotowanym w ramach moich zajęć. Enjoy!
niedziela, 17 kwietnia 2022
This war of mine - wojna z perspektywy cywila
Każdy z nas rozpoznaje gry wojenne, strzelankowe takie jak World of Tanks, Age of War, czy chociażby serię Counter Strike. To co łączy te gry, to jak oddziałują one z perspektywy żołnierza lub dowódcy, gdzie naszym zadaniem jest po prostu zwyciężyć wojnę.
Niewielu z nas jednak rozpoznaje tytuł This war of mine, który przyjmuje całkowicie nowy punkt widzenia - grę rozpoczynamy wybierając jedną z trzech historii: opowieść ojca chcący uratować swoje jedyne dziecko; przeżyciach pewnej pary; opowiadania o walce trzech osób, o dziedzictwo narodowe. Gra zmusza nas do podejmowania trudnych moralnie decyzji, do zastanowienia się co jest dla nas ważniejsze dla przeżycia. W czasie rozgrywki podzielonej na dwie fazy: dzień i noc, poznajemy perspektywę ofiar wojny, które chcą po prostu przetrwać.
This war of mine zostało wytworzone przez niewielkie, polskie studio 11 bits studios, a inspiracją dla tła akcji była wojna w oblężonym Sarajewie.
Owa gra wyróżnia się na tle innych ze względu na to, że jako jedna z nielicznych, a nawet prawdopodobnie jedynych porusza tematykę cierpienia cywila podczas wojny - należy tutaj zaznaczyć, że podczas wojny każdy cierpi, ponieważ każdy traci domy, rodziny, majątki, zdrowie i życia. Jednak zawsze opowiada się o bohaterach wojennych, ale nigdy o cywilach, do czego są zmuszeni aby przetrwać.
Weźmy na tacę pierwszy scenariusz z gry - moje dziecko choruje. Idę w nocy porozglądać się za czymkolwiek co może mi posłużyć za lekarstwo. Znajdujemy stare schronisko, jednakże jest ono zamieszkane. Okradamy je? A co jeśli też mają chorych? W końcu to też ludzie. Ale przecież ja też ich potrzebuję - czy fakt potrzeby pomocy i skłaniania się ku kradzieży w tragicznej sytuacji sprawia, że jestem złą osobą?
Do takich i wielu innych pytań jesteśmy zmuszeni podczas rozgrywki - moralnie i społecznie uznawane za złe, stają się normą podczas wojny. Pozostaje nam jedynie pytanie - czy zatracimy swoje człowieczeństwo na rzecz przeżycia, czy jednak znajdziemy inne rozwiązanie problemu? A co jeśli to jedyne rozwiązanie?
Pod koniec chciałabym tylko wrzucić krótką notatkę - tak, specjalnie wzięłam taką grę jako pierwszą na warsztat, ze względu na obecną sytuację.
Przelew do zrzutki dla pomocy Ukrainie: [kliknij tutaj]
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)